Η ευγένεια φαίνεται στις λεπτομέρειες: 6 μικρές κινήσεις που δείχνουν σεβασμό

Κάποιος κρατά την πόρτα του ασανσέρ για σένα. Εσύ βγαίνεις χωρίς βιασύνη, γιατί δεν έγινε και τίποτα. Κι όμως, εκείνος το πρόσεξε.

Η ευγένεια σπάνια φαίνεται στις μεγάλες στιγμές. Φαίνεται στις μικρές: σε όσα κάνουμε όταν κανείς δεν θα μας κατηγορούσε αν δεν τα κάναμε. Δεν έχει σχέση με την κοινωνική θέση ούτε με το να φαίνεσαι καλός. Έχει σχέση με το να δείχνεις στον άλλον ότι τον υπολογίζεις.

Παρακάτω θα βρεις έξι τέτοιες κινήσεις. Στο τέλος υπάρχει και ένα σημείο που τις ξεχωρίζει από κάτι που μοιάζει με ευγένεια αλλά δεν είναι.

1. Ξέχασες το όνομά του; Ρώτα ξανά

Μόλις γνώρισες κάποιον και μισό λεπτό μετά το όνομά του έχει χαθεί. Η αμηχανία σε πείθει να το «φέρεις γύρω-γύρω» όλο το βράδυ, να λες «φίλε μου» και να ελπίζεις να το ακούσεις από κάποιον άλλον. Ο άνθρωπος απέναντι όμως το καταλαβαίνει. Ένα «μου ξέφυγε το όνομά σου» κοστίζει δέκα δευτερόλεπτα και δείχνει ότι θες πραγματικά να το θυμάσαι.

Δοκίμασε: «Συγγνώμη, μου ξέφυγε το όνομά σου. Μου το θυμίζεις;»

2. Το κινητό που χτυπά στη μέση της κουβέντας

Το βλέμμα μας πάει μόνο του προς την οθόνη, ακόμη κι όταν δεν το θέλουμε. Όποιος σου μιλά το βλέπει, και μπορεί να καταλάβει ότι αυτό που λέει δεν είναι τόσο σημαντικό όσο μια ειδοποίηση. Δεν χρειάζεται να είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου. Αρκεί να δείχνεις ότι εκείνη την ώρα τον ακούς.

Δοκίμασε: Γύρισε το κινητό ανάποδα ή βάλ' το στην τσάντα όταν μιλάς με κάποιον.

Πρόσεξε: Αν περιμένεις ένα σημαντικό τηλεφώνημα, πες το από την αρχή: «Περιμένω ένα τηλεφώνημα. Αν χτυπήσει, θα το σηκώσω γρήγορα.»

3. Η πόρτα ή το ασανσέρ που κρατά κάποιος για σένα

Δεν φταις που περπατάς αργά, και κανείς δεν σε χρονομετρά. Όταν όμως κάποιος περιμένει, ένα πιο γρήγορο βήμα και ένα «ευχαριστώ» του λένε ότι η χειρονομία του δεν θεωρήθηκε αυτονόητη. Είναι μια μικρή κίνηση προς τον χρόνο του άλλου.

Δοκίμασε: Ένα χαμόγελο και ένα «ευχαριστώ» μόλις μπεις.

Πρόσεξε: Αν δυσκολεύεσαι να περπατήσεις γρήγορα, μην τρέξεις. Ένα «ευχαριστώ, έρχομαι σιγά σιγά» φτάνει.

4. Ευχαριστείς τον οδηγό, ακόμη κι αν έχεις κάνει τη διαδρομή εκατό φορές

Στο ταξί, στο λεωφορείο, στο αυτοκίνητο ενός φίλου που σε πήγε σπίτι. Συνήθως κανείς δεν το λέει, επειδή θεωρείται «η δουλειά του» ή «το έκανε ούτως ή άλλως». Ένα ευχαριστώ δείχνει ότι βλέπεις τον άνθρωπο, και όχι μόνο την υπηρεσία.

Δοκίμασε: Ένα απλό “ευχαριστώ, καλή συνέχεια” όταν ολοκληρωθεί η διαδρομή.

5. Επιστρέφεις ό,τι δανείστηκες όπως το βρήκες

Ένα στυλό, ένας φορτιστής, μια καρέκλα στο τραπέζι κάποιου άλλου. Αν τα επιστρέψεις στη θέση τους, καθαρά και στην ώρα τους, ο άλλος δεν θα το σχολιάσει. Θα το θυμάται όμως την επόμενη φορά που θα χρειαστείς κάτι. Η εμπιστοσύνη χτίζεται από τέτοιες λεπτομέρειες.

Δοκίμασε: Επίστρεψε το δανεικό αμέσως μετά τη χρήση και πες «ευχαριστώ που μου το έδωσες».

6. Διορθώνεις ευγενικά ένα λάθος

Ο σερβιτόρος έφερε λάθος πιάτο. Ο ταμίας έδωσε λάθος ρέστα. Μπορείς να αναστενάξεις, να υψώσεις τον τόνο ή να το πεις ήρεμα. Ο τρόπος που διορθώνεις τους άλλους λέει συχνά περισσότερα για σένα απ' όσα λέει το ίδιο το λάθος για εκείνους.

Δοκίμασε: «Συγγνώμη, νομίζω ότι έγινε ένα λάθος. Μπορούμε να το δούμε;»

Πρόσεξε: Ευγένεια δεν σημαίνει να δεχτείς ένα λάθος που σε ζημιώνει. Μπορείς να μιλάς ευγενικά και ταυτόχρονα σταθερά.

Ευγένεια ή ανάγκη να αρέσουμε σε όλους;

Οι παραπάνω κινήσεις έχουν κάτι κοινό: δείχνουν ότι υπολογίζουμε τον άλλον, χωρίς να χρειάζεται να παραμερίζουμε τον εαυτό μας.

Μερικές φορές, όμως, πίσω από μια ευγενική συμπεριφορά μπορεί να υπάρχει και ο φόβος μήπως δυσαρεστήσουμε κάποιον. Τότε ίσως λέμε “ναι” ενώ θέλουμε να πούμε “όχι” ή αποφεύγουμε να εκφράσουμε κάτι που μας ενοχλεί. Η διαφορά δεν φαίνεται πάντα από έξω.

Ένα μικρό τεστ, όταν δεν είσαι σίγουρος:

Το κάνω επειδή υπολογίζω τον άλλον ή επειδή φοβάμαι ότι θα με κρίνει;

Δεν υπάρχει πάντα μία ξεκάθαρη απάντηση. Αξίζει όμως να προσέξουμε αν, στην προσπάθειά μας να υπολογίζουμε τους άλλους, αφήνουμε συστηματικά στην άκρη τις δικές μας ανάγκες.

Η ευγένεια και τα προσωπικά όρια μπορούν να συνυπάρχουν.