7 πράγματα που δεν χρειάζεται να λες σε όλους

Έχεις πει ποτέ κάτι προσωπικό και λίγο αργότερα σκέφτηκες: «Γιατί το είπα τώρα αυτό;»

Ίσως κάποιος σε ρώτησε κάτι μπροστά σε παρέα. Ίσως ένιωσες άβολα με τη σιωπή και άρχισες να εξηγείς περισσότερα απ’ όσα ήθελες. Ή μοιράστηκες κάτι με έναν άνθρωπο που τελικά δεν το κράτησε για τον εαυτό του.

Πολλές φορές δεν μας πιέζει κανείς ευθέως. Απαντάμε επειδή έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε την ειλικρίνεια υποχρέωση.

Όμως το να είσαι ειλικρινής δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαντάς σε κάθε ερώτηση.

Υπάρχουν πράγματα που μπορείς να κρατάς προσωπικά, χωρίς να γίνεσαι απόμακρη ή καχύποπτη.

1. Πόσα χρήματα βγάζεις και πού τα ξοδεύεις

«Πόσο σου κόστισε;»

«Τι μισθό παίρνεις;»

«Καλά, τόσα δίνεις για νοίκι;»

Μερικές ερωτήσεις γίνονται τόσο αυθόρμητα, που σχεδόν νιώθεις αγενής αν δεν απαντήσεις. Και κάπως έτσι, μια απλή κουβέντα μετατρέπεται σε απολογία για το πώς διαχειρίζεσαι τα χρήματά σου.

Οι συζητήσεις για τα οικονομικά μπορούν να είναι χρήσιμες. Όμως εσύ αποφασίζεις ποιες πληροφορίες θέλεις να μοιραστείς και με ποιον.

Τι μπορείς να πεις: «Προτιμώ να μην μπω σε λεπτομέρειες.»

Χωρίς να εφεύρεις δικαιολογία.

2. Γιατί πήρες μια προσωπική απόφαση

Αποφάσισες να μη βγεις το βράδυ. Να αλλάξεις δουλειά. Να μην πας σε μια οικογενειακή συγκέντρωση.

Και κάποιος ρωτάει: «Μα γιατί;»

Δίνεις μια εξήγηση.

«Ναι, αλλά δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς;»

Δίνεις δεύτερη.

«Εγώ στη θέση σου...»

Πριν το καταλάβεις, συζητάς λες και η απόφασή σου χρειάζεται έγκριση.

Κάποιες επιλογές επηρεάζουν και άλλους ανθρώπους και χρειάζονται συζήτηση. Υπάρχουν όμως και αποφάσεις που είναι δικές σου.

Τι μπορείς να πεις: «Το σκέφτηκα και αυτή είναι η απόφασή μου.»

Μπορείς να ακούσεις μια διαφορετική γνώμη χωρίς να χρειάζεται να υπερασπιστείς κάθε λεπτομέρεια της ζωής σου.

3. Τι συμβαίνει μέσα στην οικογένειά σου

Σε μια παρέα κάποιος ρωτάει:

«Τι κάνει ο γιος σου; Βρήκε δουλειά;»

Μια συνηθισμένη ερώτηση, ίσως από πραγματικό ενδιαφέρον. Αλλά η απάντηση μπορεί να αφορά μια δύσκολη περίοδο που περνά το παιδί σου ή μια απόφαση που δεν θέλει ακόμη να γνωρίζουν οι άλλοι.

Δεν προστατεύουμε μόνο τη δική μας ιδιωτικότητα. Χρειάζεται να σεβόμαστε και την ιδιωτικότητα των ανθρώπων που αγαπάμε.

Ακόμη κι όταν έχουμε καλές προθέσεις.

Τι μπορείς να πεις: «Είναι καλά, ευχαριστώ που ρωτάς. Όταν θέλει, θα σου πει περισσότερα ο ίδιος.»

Η αγάπη δεν απαιτεί δημόσια ενημέρωση για κάθε οικογενειακή λεπτομέρεια.

4. Τα σχέδιά σου πριν είσαι έτοιμη να τα μοιραστείς

Σκέφτεσαι να ξεκινήσεις κάτι καινούργιο. Ένα επαγγελματικό βήμα, μια μετακόμιση, μια αλλαγή που σε ενθουσιάζει αλλά ακόμη δεν έχει πάρει μορφή.

Το λες σε κάποιον.

«Και πώς θα το κάνεις;»

«Το έχεις σκεφτεί καλά;»

«Ξέρεις πόσοι προσπάθησαν και απέτυχαν;»

Μπορεί οι ερωτήσεις να γίνονται από ενδιαφέρον. Όμως δεν χρειάζεται κάθε ιδέα σου να περνά από την κρίση των άλλων όσο ακόμη προσπαθείς να καταλάβεις τι θέλεις.

Μερικά σχέδια ωφελούνται από τη συζήτηση. Άλλα χρειάζονται λίγο χρόνο.

Τι μπορείς να πεις: «Θα σας πω περισσότερα όταν έχει πάρει μορφή.»

Έχεις δικαίωμα να επεξεργαστείς κάτι με τον δικό σου ρυθμό.

5. Ό,τι σε πληγώνει, μέχρι να βρεις ασφαλή χώρο

Υπάρχουν στιγμές που θέλεις πολύ να μιλήσεις. Να πεις τι σε στενοχωρεί, τι φοβάσαι, τι σε έχει κουράσει.

Ίσως όμως έχεις ζήσει και το αντίθετο: να ανοίγεσαι σε κάποιον και να ακούς «υπερβάλλεις» ή «σιγά το πράγμα». Ή να μαθαίνεις αργότερα ότι η προσωπική σου ιστορία έγινε θέμα συζήτησης.

Μια τέτοια εμπειρία μπορεί να σε κάνει να διστάζεις την επόμενη φορά.

Δεν χρειάζεται να πάψεις να ζητάς στήριξη. Αξίζει όμως να προσέχεις ποιοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν όσα τους λες με σεβασμό.

Μια ερώτηση πριν ανοιχτείς: «Αν το μοιραστώ, νιώθω ότι θα αντιμετωπιστεί με σεβασμό;»

Αν δεν έχεις έναν τέτοιο άνθρωπο κοντά σου, μπορείς να αναζητήσεις υποστήριξη και από έναν κατάλληλο επαγγελματία.

Ο πόνος σου αξίζει να ακούγεται. Και εσύ αξίζεις να επιλέγεις πού θα τον μοιραστείς.

6. Όσα σου εμπιστεύτηκε κάποιος άλλος

«Θα σου πω κάτι, αλλά μην το πεις πουθενά.»

Σου έχει συμβεί;

Μερικές φορές η ιστορία που μας εμπιστεύτηκαν είναι τόσο ενδιαφέρουσα, που μπαίνουμε στον πειρασμό να τη μεταφέρουμε. Ίσως μάλιστα προσθέσουμε:

«Μην πεις ότι το έμαθες από μένα.»

Αλλά τότε έχουμε ήδη παραβιάσει την εμπιστοσύνη του ανθρώπου που μας μίλησε.

Αν η ιστορία δεν είναι δική σου, δεν σου ανήκει να τη διηγηθείς.

Τι μπορείς να πεις: «Αυτό δεν είναι δικό μου να το πω.»

Η εχεμύθεια έχει σημασία, με την απαραίτητη εξαίρεση όταν η σιωπή μπορεί να θέσει κάποιον σε σοβαρό κίνδυνο.

7. Γιατί δεν θέλεις να απαντήσεις

Αυτό ίσως είναι το πιο δύσκολο απ’ όλα.

Κάποιος σε ρωτά κάτι προσωπικό.

Λες ευγενικά ότι δεν θέλεις να το συζητήσεις.

Και τότε έρχεται η επόμενη ερώτηση:

«Γιατί; Τι έγινε;»

Εδώ πολλές φορές παγιδευόμαστε. Προσπαθούμε να εξηγήσουμε γιατί δεν θέλουμε να εξηγήσουμε.

Και τελικά αποκαλύπτουμε ακριβώς αυτό που θέλαμε να κρατήσουμε προσωπικό.

Δεν χρειάζεται κάθε όριο να συνοδεύεται από μια ιστορία που θα το κάνει αποδεκτό.

Τι μπορείς να πεις: «Δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό ακόμη.»

Και αν ο άλλος επιμείνει:

«Σε ευχαριστώ που ενδιαφέρεσαι, αλλά προτιμώ να το αφήσουμε εδώ.»

Δεν χρειάζεται να δικαιολογήσεις κάθε φορά γιατί κάτι είναι προσωπικό.

Κράτησε αυτές τις τρεις φράσεις

Αν δυσκολεύεσαι να απαντήσεις σε μια αδιάκριτη ερώτηση, δεν χρειάζεται να βρίσκεις κάθε φορά μια καινούργια δικαιολογία.

«Προτιμώ να το κρατήσω προσωπικό.» Όταν δεν θέλεις να μοιραστείς μια πληροφορία.

«Δεν θέλω να μιλήσω γι’ αυτό ακόμη.» Όταν χρειάζεσαι χρόνο.

«Σε ευχαριστώ που ενδιαφέρεσαι, αλλά ας το αφήσουμε εδώ.» Όταν η συζήτηση συνεχίζεται παρά τη θέλησή σου.

Μπορείς να τις πεις ευγενικά, χωρίς να απολογηθείς.

Η ιδιωτικότητα δεν είναι απόσταση

Μπορείς να αγαπάς τους ανθρώπους και να μην τους λες τα πάντα. Να είσαι ειλικρινής χωρίς να απαντάς σε κάθε ερώτηση. Να εμπιστεύεσαι κάποιον χωρίς να του αποκαλύπτεις αμέσως όλη σου τη ζωή.

Οι κοντινές σχέσεις χρειάζονται μοίρασμα, αλλά και σεβασμό στον προσωπικό χώρο.

Και μερικές φορές, ο πιο απλός τρόπος να προστατεύσεις αυτόν τον χώρο είναι να πεις ήρεμα: «Αυτό θα το κρατήσω για μένα».